"Ağzından bal damlıyor" derler ya…
İşte Sırrı Sakık kürsüye çıktı, konuştu; kelimeler yumuşak, cümleler tatlı, vicdan çağrısı kulakta hoş bir seda bıraktı. Dedi ki:
"Ben dahil 499 milletvekili çift maaş alıyor. Gelin bu parayı halka, ihtiyaç sahiplerine dağıtalım."
Söz güzel…
Söz insanın içini ısıtıyor…
Ama halk artık söze değil, sofraya bakıyor.
Atalar ne demiş: "Tok açın hâlinden anlamaz."
Meclis koltukları yumuşak, maaşlar çift kat olunca, Anadolu'da bir çocuğun boş beslenme çantasının sesi duyulmuyor.
Yılda yaklaşık 1 milyar lira, kâğıt üstünde bir rakam. Ama o rakamın içinde kaç çocuğun sütü, kaç yaşlının ilacı, kaç annenin mutfak yangını var; onu bilen yok.
Sırrı Sakık doğru bir kapıyı çaldı, ama kapıyı çalmak yetmez.
"Lafla peynir gemisi yürümez."
Madem 499 milletvekili çift maaş alıyor,
Madem bu bir israf,
Madem vicdanlar sızlıyor…
O zaman soralım:
Neden bugüne kadar kimse elini cebine atmadı?
Neden bu bal damlayan sözler, kanun teklifine dönüşmedi?
Halk artık şunu görüyor:
Bir yanda "gelin dağıtalım" diyenler,
Diğer yanda dağıtılmayan adalet…
"Aç ayı oynamaz" ama aç halk çok şey söyler.
Sabır taşının da bir çatlama noktası vardır. İnsanlar pazarda filesini yarım doldururken, Meclis'te çift maaş konuşuluyorsa; orada bir vicdan terazisi bozulmuş demektir.
Bu ülkede sorun para değil, niyet.
Sorun kaynak değil, paylaşma ahlakı.
Eğer gerçekten samimiyseniz;
Bal damlayan sözleri bırakın,
Balı sofraya koyun.
Çünkü bu millet artık şunu söylüyor:
"Tatlı dil karın doyurmuyor."
