Bir ülkede kalkınma yalnızca bugünü değil, yarını da kapsar. Bugün açıklanan gençlere yönelik istihdam ve destek programları, milyonlarca gencin umutlarını tazelerken, emekliler cephesinde farklı ama olgun bir duygu hâkim: Sessiz bir kabulleniş ve içten bir sevinç. Çünkü o gençler, emeklilerin çocuklarıdır.

GENÇLERE İŞ, UMUTLARA KAPI: BUNA KİM İTİRAZ EDER?

Gençlerin istihdama katılması, eğitimle çalışma hayatının buluşturulması ve gelir elde etmeleri, toplumun her kesimi için olumlu bir gelişme. Emekliler de bu tabloya itiraz etmiyor. Aksine, “gelecek onların” diyerek bu adımlara eyvallah diyorlar.

Bugün açıklanan programlar, sadece gençler için değil, çocuklarının yarınını düşünen anne-babalar için de bir teselli niteliği taşıyor. Emekliler, kendi sıkıntılarını bir kenara koyup, evlatlarının önünün açılmasına sevinmeyi biliyor.

SESSİZ SEVİNÇ, DERİN BİR BEKLEYİŞ 

Ancak bu sevinç, her şeyi unutan bir mutluluk değil. Emekliler mutlu ama sessiz; umutlu ama temkinli. Çünkü kendi hayatlarında yaşadıkları ekonomik daralma hâlâ ortada duruyor.

Artan hayat pahalılığı karşısında eriyen maaşlar, yükselen sağlık ve barınma giderleri, emeklilerin günlük hayatını her geçen gün zorlaştırıyor. Buna rağmen, gençlere verilen destek “biz görmezden gelindik” duygusunu değil, “yeter ki çocuklarımız kazansın” düşüncesini öne çıkarıyor.

GELECEĞE YATIRIM DOĞRU , AMA SÜREKLİLİK ŞART

Emeklilerin asıl beklentisi net: Bu programlar geçici olmasın. Seçim dönemlerine sıkışmış, kısa vadeli çözümlerle sınırlı kalmasın. Çünkü bugün genç olanlar, yarın bu ülkenin emeklileri olacak.

Eğer bugün emeğin karşılığı tam olarak korunmazsa, yarının emeklileri de bugünkülerle aynı sorunları yaşayacak. Emekliler bunu tecrübeyle biliyor.

GEÇMİŞİN EMEĞİYLE KURULAN YARINLAR

Unutulmaması gereken bir gerçek var: Bugün gençlere sunulan her imkân, dün verilen emeklerin üzerine inşa ediliyor. Bu ülkenin yolları, okulları, kurumları; yıllarca çalışan, vergi veren, üreten insanların alın teriyle kuruldu.

Emekliler, bu gerçeğin hatırlanmasını istiyor. Fazlasını değil, hakkını talep ediyor. Görülmek, duyulmak ve yok sayılmamak.

SOSYAL DEVLET HER YAŞI KAPSADIĞINDA GÜÇLÜDÜR

Bir ülkede sosyal devlet anlayışı, yalnızca gençlere sunduğu fırsatlarla değil; emeklisine gösterdiği vefayla da ölçülür. Bir kesim ayağa kaldırılırken, diğerinin yükü ağırlaştırılmamalıdır.

Emekliler bugün gençler için açıklanan kararlara “eyvallah” diyor. Çünkü bu bir itiraz değil, bir kabulleniş değil; bir umut ortaklığı.

SEVİNDİK ,AMA UNUTULMAK İSTEMİYORUZ

Emekliler sevindi. Çocukları adına umutlandı. Geleceğe dair iyi bir şeyler yapılmasına içtenlikle “tamam” dedi.

Ama aynı cümleyi fısıldamayı da ihmal etmedi:
“Biz buradayız. Bu ülkenin geçmişiyiz. Ve unutulmak istemiyoruz.”