Su Krizi Üzerinden Siyaset Yapmak

TRHT:Türkiye, son yıllarda iklim değişikliğinin etkilerini en somut biçimde hisseden ülkelerden biri. Kuraklık, azalan yağış rejimleri ve artan nüfus baskısı, özellikle büyükşehirlerde su yönetimini hayati bir mesele hâline getiriyor. Ankara ve İstanbul gibi iki mega kentin su geleceği, popülist söylemlerin değil; bilimsel verilerin, uzun vadeli planlamanın ve kurumsal sorumluluğun konusu olmalı.

Bu çerçevede CHP Genel Başkanı’nın, Ankara ve İstanbul’un susuz kalma riskini Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın “dua etmesine” bağlayan açıklaması, meseleyi sağlıklı bir zeminden uzaklaştırmıştır. Söz konusu ifade, siyasi bir eleştiri üretmekten ziyade, tartışmayı sembolik ve duygusal bir alana çekmekte; asıl konuşulması gereken başlıkların üzerini örtmektedir.

Su krizi metafizik göndermelerle açıklanabilecek bir sorun değildir. Kuraklık, bilimsel olarak ölçülebilen; baraj doluluk oranları, yağış verileri ve tüketim istatistikleriyle analiz edilebilen somut bir gerçektir. Dahası, büyükşehirlerde içme ve kullanma suyunun yönetimi doğrudan yerel yönetimlerin sorumluluğundadır. Altyapı yatırımları, kayıp-kaçak oranlarının azaltılması, alternatif su kaynaklarının devreye alınması ve tasarruf politikaları, belediyelerin temel görev alanı içindedir.

Bu noktada eleştirinin yönü de yöntemi de önemlidir. Merkezi yönetim elbette genel su politikaları, havza yönetimi ve büyük ölçekli projeler açısından eleştirilebilir. Ancak yerel yönetimlerin doğrudan yetki ve sorumluluk alanındaki bir sorunu, inanç üzerinden kurgulanan bir söylemle açıklamak, hem meseleyi basitleştirir hem de kamuoyunu yanlış bir tartışmaya sürükler.

Siyaset, özellikle böylesine hayati konularda, semboller ve polemikler üzerinden değil; veriler, raporlar ve çözüm önerileri üzerinden yürütülmelidir. Toplumun ihtiyacı, suçlama dili değil; hangi önlemlerin alındığı, hangi yatırımların geciktiği ve bundan sonra ne yapılacağına dair açık, şeffaf bir yol haritasıdır.

Su hayattır. Bu nedenle su meselesi, günlük siyasi hesapların ya da karşılıklı sloganların malzemesi hâline getirilemeyecek kadar ciddidir. Türkiye’nin ihtiyacı, aklı önceleyen, sorumluluğu paylaşan ve çözümü merkeze alan bir siyaset anlayışıdır. Aksi hâlde kaybedilen sadece siyasi tartışmalar olmaz; geleceğin suyu da heba edilir.