DEM Partili Sırrı Sakık ''Siz de başımızdan çekin gidin. Yoksa gereken her şeyi yaparız. Kavgaysa kavga…”

TRHT: Türkiye Büyük Millet Meclisi’nde yaşanan son tartışma, bir milletvekilinin öfke anında söylediği sözlerden ibaret değildir. Asıl mesele, o sözlerin nasıl, kim tarafından ve hangi makamın sessizliğiyle Meclis tutanaklarına geçtiğidir.
DEM Partili Sırrı Sakık’ın İYİ Partili milletvekillerine yönelik “Siz de başımızdan çekin gidin. Yoksa gereken her şeyi yaparız. Kavgaysa kavga…”
ifadeleri, siyasetin dili açısından kabul edilebilir sınırların çok ötesindedir. Bu sözler eleştirilebilir, hatta kınanabilir. Ancak asıl alarm zilleri, konuşmanın sonunda Sakık’ın Meclis Başkanvekili 

Pervin Buldan’a teşekkür etmesiyle çalmıştır. Çünkü burada artık mesele Sakık’ın üslubu değil, Meclis kürsüsünün tarafsızlığıdır.
Başkanvekili Kürsüsü Parti Rozeti Taşımaz TBMM Başkanvekilleri, oturumu yönettikleri anda partilerini temsil etmezler. 

En azından etmemeleri gerekir. İçtüzük, teamül ve demokratik Meclis kültürü bunu emreder. Tehdit içeren, kavgaya çağrı yapan, Genel Kurul düzenini bozan bir ifadeye anında müdahale etmek, başkanlık makamının asli görevidir.
Ancak bu olayda müdahale gelmedi. Uyarı yoktu. Süre kesilmedi. Tutanaklara geçen sözlerin ardından ise bir de teşekkür geldi.
Bu teşekkür, basit bir nezaket cümlesi değildir. Siyasi dilde bu, “söylediklerime izin verildi” mesajıdır. Daha da vahimi, Meclis kürsüsünün parti refleksiyle korunduğu algısını doğurur.

Sorun DEM–İYİ Gerilimi Değil
Konu, DEM Parti ile İYİ Parti arasındaki siyasi gerilim değildir. Bugün DEM’li bir başkanvekili, yarın başka bir partiden bir başkanvekili aynı tutumu sergileyebilir. O zaman zarar görecek olan partiler değil, Meclis’in kurumsal itibarıdır.
Meclis, bağıranın kazandığı, sertleşenin susturulmadığı, tehdit dilinin normalleştiği bir alana dönüşürse; orası artık milletin temsil edildiği yer olmaktan çıkar, siyasi güç gösterisi sahnesine dönüşür.

Sessizlik de Bir Tavırdır
Siyasette bazen söylenen sözler kadar, söylenmeyenler de önemlidir. Müdahale etmeyen başkanvekili, tarafsız kalmış olmaz; tavrını sessizlikle belli etmiş olur.
Bugün tartışmamız gereken şey şu: Meclis’te kavgaya çağrı serbest mi? Başkanlık makamı partili reflekslerle mi hareket edecek? Yoksa herkes için geçerli tek bir Meclis disiplini mi olacak?

Sırrı Sakık’ın dili yanlıştır.
Ama Pervin Buldan’ın sessizliği daha tehlikelidir. Çünkü biri bir milletvekilidir, diğeri ise Meclis’in vicdanını temsil etmesi gereken makamda oturmaktadır. Ve Meclis’te tarafsızlık zedelenirse, geriye yalnızca gürültü kalır.